Lynn Geerinck x Solid Stash: it takes a village. En soms een diepvries. ❤️

 

Hoe een Moederdagpost, een koffie in Gent en een gedeelde overtuiging mee aan de basis lagen van ons Village-project.

 

Er zijn zo van die momenten waarop iets dat al jaren in je hoofd rondspookt plots heel helder wordt.

Bij mij gebeurde dat op Moederdag 2025.

Ik schreef toen een post over moederschap, over hulp durven aanvaarden en over hoe hard we allemaal nood hebben aan mensen rondom ons. Een village, dus.

En ergens tijdens het schrijven viel er iets op zijn plaats.

Want Solid Stash was in 2019 begonnen vanuit een heel duidelijke missie: tonen hoe lekker en haalbaar plantaardig eten kan zijn. Beter voor de planeet, zonder in te boeten op smaak of gemak.

Maar zes jaar later begon ik steeds sterker te voelen dat we er nog iets anders mee aan het doen waren.

We waren, op onze eigen nogal specifieke manier, een stukje van het dorp rondom onze klanten geworden.

 

 

Die Moederdagpost die maar bleef nazinderen

Ik schreef toen:

"Sinds ik zelf mama ben besef ik meer en meer dat onze initiële duurzaamheidsmissie is aangevuld met een tweede bestaansreden voor Solid Stash, namelijk: The Village een stapje dichterbij brengen."

En ook:

"Na zes jaar Stash heb ik het nu vaak genoeg van jullie gehoord om het ook echt te beginnen geloven: Wij zijn een deel van jullie Village."

Want dat hoorden we inderdaad al jaren.

Van klanten die dankzij een paar maaltijden in hun diepvries een drukke week net iets makkelijker doorkwamen. Van mensen die Kraamkost naar een pas bevallen vriendin stuurden. Van gezinnen die een Troostpakket kregen op een moment waarop zelf koken wel het laatste was waar ze aan dachten.

Ik had het allemaal al zo vaak in onze bestellingen en socials zien passeren. Maar op die Moederdag voelde ik pas écht hoe belangrijk dat stuk van ons verhaal was geworden.

Die post bleef nog dagen in mijn buik nazinderen.

En dus deed ik wat je doet wanneer een idee maar niet uit je kop wil: ik stuurde iemand een bericht.

Lees mijn oorspronkelijke Moederdagpost van 2025 op Instagram →

 

 

Een paar dagen later stuurde ik Lynn Geerinck een DM

Niet toevallig Lynn.

Als pedagoge en bezieler van Village Dates houdt Lynn Geerinck zich bezig met iets waar ik op dat moment zelf steeds meer en steeds actiever mee bezig was: hoe zorgen we ervoor dat mensen opnieuw een village rondom zich hebben?

Hoe maken we verbinding en wederzijdse hulp weer een beetje vanzelfsprekender, in een wereld waarin iedereen vooral heel druk bezig is met alles zelf gedaan te krijgen?

We spraken af voor een koffie in Gent.

Ik vertelde haar over Solid Stash, over onze klanten en over dat groeiende gevoel dat ons werk intussen om meer ging dan lekkere diepvriesmaaltijden maken. Over Kraamkost. Over Troost.

Zij bracht haar ervaring mee uit de pedagogiek, haar werk met ouders en haar visie op revillaging.

En ergens tussen de koffie en het gesprek werd voor mij nog duidelijker: hier willen we met Solid Stash nog veel dieper in duiken.

Niet door plots een ander bedrijf te worden. Wel door verder te bouwen op wat we eigenlijk al jaren deden.

 

 

 

Revillaging. Wadisda?

Lynn gebruikt het woord revillaging voor het opnieuw opbouwen van dat spreekwoordelijke dorp rondom ons.

Want dat dorp van vroeger, waarin mensen elkaar hielpen en kinderen bij elkaar over de vloer kwamen, is voor veel mensen niet meer zo vanzelfsprekend.

We wonen verder van elkaar, onze agenda's zitten vol en hulp vragen voelt soms moeilijker dan gewoon nóg iets op onze eigen to-dolijst zetten.

Lynn ziet het in haar werk met ouders, tijdens haar lezingen en via "Village Dates": mensen verlangen naar vertraging, verbinding en een netwerk waarop ze kunnen terugvallen.

En hoewel haar werk in het bijzonder rond ouders en gezinnen draait, stopt die behoefte natuurlijk niet aan de voordeur van een gezin met jonge kinderen.

Ook als je ziek bent. Als je iemand verliest. Als het leven even te veel wordt. Of zelfs als er iets heel moois te vieren valt.

We hebben allemaal mensen nodig die af en toe iets van ons bord nemen.

En soms mogen we zelf ook gewoon degene zijn die dat voor iemand anders doet.

 

 

Waarom Lynn haar schouders onder ons Village Project zet

Toen ons Village geschenken project verder vorm kreeg, vroegen we Lynn om haar visie erop te delen.

Ik zou hier zelf nog een halve blog kunnen schrijven over waarom we dit allemaal zo belangrijk vinden. Maar Lynn verwoordt het vanuit haar expertise bijzonder mooi:

"Als missie-gedreven en artisanaal familiebedrijf weten Lily, Monne en hun team voor elkaar te krijgen dat mensen elkaar heel concreet die vertraging en verbinding kunnen bieden. Via voeding, iets dat ons allemaal warm met elkaar verbindt."

Dat is exact waar we naartoe willen.

Want een village bouwen klinkt misschien groots. Alsof je eerst een hele buurt moet mobiliseren of plots elke dinsdag bij de buren moet gaan aanbellen met een ovenschotel.

Mag uiteraard. Maar het hoeft niet.

Soms is het gewoon weten dat iemand het moeilijk heeft en beslissen: ik zorg dat daar deze week eten in huis is.

Lynn schrijft daarover:

"Ja, dat is óók een village: niet alles zelf hoeven doen. Durven zeggen dat je hulp kan gebruiken."

En ze ziet ook een rol voor ondernemingen zoals de onze. Niet als vervanging van vrienden, familie, buren of collega's, maar als partner die het makkelijker maakt om voor elkaar te zorgen.

Dat vind ik zo een schoon idee. En eentje waar we met ons team graag onze schouders onder zetten.

Lees hier Lynn's volledige tekst over het Solid Stash Village Project →

 

Van Kraamkost tot een Village voor alle momenten van het leven

Eigenlijk begon het allemaal al in 2019.

Toen stapte ik in Londen de metro op met een frigobox vol zelfgemaakte diepvriesmaaltijden voor twee vriendinnen die net bevallen waren.

Dat werd de allereerste Kraamkost. En uiteindelijk het begin van Solid Stash.

Vandaag hebben we binnen ons Village-project vijf geschenkpakketten:

• Kraamkost, voor kersverse ouders.
• Hart onder de Riem, voor wie het even moeilijk heeft.
• Troost, wanneer iemand afscheid moet nemen.
• Merci, om iemand oprecht te bedanken.
• Vieren, voor de schone momenten die gevierd mogen worden.

Het principe is telkens hetzelfde: jij wilt iemand iets geven waar die écht iets aan heeft. Wij zorgen voor een diepvries vol serieus lekkere, artisanale comfort food.

Met een handgeschreven kaartje, jouw persoonlijke boodschap en een levering die we met de ontvanger afstemmen.

Jij geeft. Wij regelen.

Zodat een goed voornemen niet blijft steken bij "Laat maar weten als ik iets kan doen."

 

 

 

 

En voilà. Daar is dat dorp weer.

Eigenlijk wel bijzonder hoe de dingen soms lopen.

Wat begon met een frigobox op de Londense metro, groeide uit tot een bedrijf. Zes jaar later schreef ik een Moederdagpost waarin ik voor het eerst zo duidelijk durfde benoemen wat Solid Stash intussen ook geworden was.

Een paar dagen later contacteerde ik Lynn.

En vandaag staat zij, vanuit haar eigen expertise en overtuiging, mee achter ons Village-project.

Of wij in ons eentje het spreekwoordelijke dorp opnieuw gaan uitvinden? Uiteraard niet.

Maar als we het samen een klein beetje makkelijker kunnen maken om voor elkaar te zorgen, dan vind ik dat al behoorlijk wat.

It takes a village. En soms een diepvries vol megalekkere comfort food. ❤️

Lily

 

Ontdek onze Village-geschenkpakketten →